Ik heb jou nooit beloofd…

 

Als kind geloofde ik dat iets voor altijd was…
Dat je hem of haar op een dag tegen kwam en je wist…
Dit is het!
Voor altijd en altijd.
Wij twee worden samen oud.
Wij twee zijn voor mekaar geboren.
En onze laatste adem nemen we samen.
Soms maak je beter geen beloftes…
Soms beslist het leven anders…

En toch… Op de liefde!!! :-)

————————–

 Ik heb jou nooit beloofd…

Ik heb jou nooit beloofd
Dat ik morgen nog van je zal houden
Als de wind onze liefde heeft bekoeld
Ik heb jou nooit beloofd
Dat ik morgen nog bij je wil zijn
Als de zee jouw liefde heeft weggespoeld
Ik heb jou nooit beloofd
Om voor altijd bij je te blijven
Als jij beslist om een andere weg op te gaan.

Ik heb jou nooit verplicht van mij te houden
Als de wind het leven uit jou blaast
Ik heb jou nooit verplicht met mij mee te gaan
Als andere oorden jou zachtjes wenken
Ik heb jou nooit verplicht om bij me te blijven
Als jouw vrijheid roept, moet je gaan.

Ik weet alleen dat als het leven me vraagt weg te gaan
Ik sterk zal zijn en zal kiezen
Niet voor jou
Maar voor mezelf
Ik weet alleen dat als de wind me zachtjes van je weg blaast
De zon me naar warmere oorden stuurt
En het water me vraagt anders te gaan stromen
Ik mijn spullen pakken moet
En jou met pijn in het hart achterlaat.

Ik heb nooit beweerd dat ik jou niet zou missen
Ik heb nooit gezegd dat ik het verdriet niet zou voelen
Ik heb nooit gedacht dat het geen leegte zou achterlaten
Maar ik weet wel dat ik sterk zal zijn

Als ik jou achterlaten moet
Is dat wat ik zal doen
Want ik weet dat anders jij het doet…

————————-

Geloof jij in liefde op het eerste gezicht of geloof jij dat liefde moet groeien? Ik hoor het graag in het reactieveld onderaan.

Ken je mensen in je omgeving die baat kunnen hebben bij deze woorden?
Deel het met al je:

  • Facebook-vrienden
  • Twitter-volgers
  • LinkedIn connecties
  • en bloglezers…

Inspirerende groet, Ine Van Hofstraeten

Volg ons op Twitter: @PassieSchrijven volgen

“Vind ons leuk op Facebook” door op deze link te klikken.

Ik heb alleen vandaag!


 

Dit is het kortverhaal met de 3 woorden van Jorane: zelfmoord – kanker – afscheid.

———————–

“Sam, de kanker zit nu overal en we kunnen niets meer doen!” Het moment dat de dokters dat vertelden stond mijn wereld op zijn kop. De gedachten om er zelf een einde aan te maken spookten door mijn hoofd maar zelfmoord? Nee, dat was niks voor mij.

Op dat moment nam ik afscheid van vroeger en later. Er was alleen nog maar nu, dit moment en ik moest maar zien om er het beste van te maken. Ik heb nog 1001 dingen te doen en afscheid nemen is gewoon geen optie. Ik kan het niet, ik wil het niet. Het is niet eerlijk. Niet ik, niet nu, niet vandaag. Mijn hart gaat als een razende tekeer.

Ik ben 23 en ik heb nog niet eens geleefd. Ik wil stapelgek, tot over mijn oren verliefd worden, passionele liefdesbrieven schrijven. Ik wil dansen, uit de bol gaan, alles verkeerd doen. Fouten mogen maken. Ik heb nog niets gedaan. Ik wil me verbranden en op de blaren zitten.

Ik wil alles juist doen. Ik wil alles fout doen. Ik wil een kans. Ik wil gewoon een kans om te genezen maar als ik de dokters moet geloven dan haal ik volgende week niet meer. Als ik dat niet krijg, neem ik vandaag. Als dat is wat kan krijgen, grijp ik dat met beide handen. Ik heb dan wel geen morgen meer, maar ik heb vandaag.

———————–

Als muziek en woorden samenkomen, op het juiste moment en op de juiste plaats ontstaat een écht verhaal. Neem de muziek weg en het verhaal verdwijnt. Neem de woorden weg en de boodschap wordt ineens minder sterk. Als geen ander wist Olivier woorden en muziek zo te brengen dat je tot in het diepste van je ziel geraakt werd. Neem mijn woorden, zijn woorden, de muziek en voel het tot in de toppen van je tenen.

———————–

Klik hier en luister naar: I wanna dance with somebody – Olivier De Laet

Clock strikes upon the hour
And the sun begins to fade
Still enough time to figure out
How to chase my blues away
I’ve done alright up till now
It’s the light of the day that shows me how
And when the night falls my loneliness calls

I wanna dance with somebody
I wanna feel the heat with somebody
I wanna dance with somebody
With somebody who loves me

I’ve been in love and lost my senses
Spinning through the town
Sooner or later the fever ends
And I wind up feeling down
I need a girl who’ll take a chance
On a love that burns hot enough to last
So when the night falls
My loneliness calls

I wanna dance with somebody
I wanna feel the heat with somebody
I wanna dance with somebody
With somebody who loves me
Oh I wanna dance with somebody

———————–

Heb jij drie woorden voor mij? Dan schrijf ik op 5 minuten tijd jouw Shortstory!Ik hoor het graag in het reactieveld onderaan.


Stuur dit verhaal door naar je:

        • Facebook-vrienden
        • Twitter-volgers
        • LinkedIn connecties
        • en bloglezers…

Passie voor Schrijven automatisch in je mailbox?

Volg mij op Twitter:

“Vind ons leuk op Facebook”: Passievoorschrijven

Live as if there’s no tomorrow!
Ine

Kortverhaal met: Tennisbal – Clijsters – Afscheid

12-12-12, een speciale ‘datum’ en wat voor één. Een speciale ‘avond’ en wat voor één. Een afscheid van de mooiste vrouw in de geschiedenis. Hét afscheid van de mooiste vrouw in de tennisgeschiedenis van België, van onze planeet. Het is de avond van Kim Clijsters. Het is de avond van een tenniswonder. Hét tenniswonder, ons tenniswonder, mijn tenniswonder.

Het zijn de ‘Thank you’ Games en ik ben erbij. Wij zijn erbij, mijn vrouw en ik, zij ziek, ik één brok energie. She’s the world’s greatest. Ze zijn het allebei! En het mooiste van al? Ze weten het niet. Ze staan allebei met hun voeten op de grond. Ze zweven niet. Ze zijn de vrouwen in mijn leven en gelukkig weten ze het. Ze zijn mijn idolen. Ik ben hun grootste fan..

De microben en tennisballen vliegen in het rond. Ik zie alleen maar tennisballen. De rest vliegt als een waas voorbij.  Al de rest, zorgen, angsten en stress worden afgeketst door een onzichtbaar pantser van inspiratie en passie.  Het hangt als een warme deken rond mij. Een traan vindt zijn weg naar buiten en ik kan het niet tegenhouden. Mijn vrouw kijkt me geamuseerd aan. Ze kent me. Ze weet wanneer ze komen. Ze weet wanneer het pantser openbreekt en tranen beginnen stromen. Ze weet wanneer ik afscheid neem van vroeger en later. Ze weet wanneer het masker afvalt en het kleine meisje ontwaakt.

Ik wil geen afscheid nemen. Hoe kan iemand ooit afscheid willen nemen van geweldige dingen? Ik geloof er niet in. Nee, afscheid nemen bestaat niet!

Ik hoor heel graag wat jij van dit nieuwe kortverhaal vindt.
Alle feedback is meer dan welkom! Je kan jouw reactie plaatsen in het ‘reactieveld’ onderaan.

Zou je mij een plezier willen doen en dit kortverhaal willen delen met kennissen en vrienden op facebook, twitter of linkedin… zodat ook meer mensen naar www.passievoorschrijven.be komen en zich inschrijven voor de wekelijkse nieuwsbrieven?

SMILE!
Ine


Voor wat je verloren hebt…

Rond deze tijd van het jaar word ik soms overspoeld door angst. Dan ben ik bang om te verliezen wat mij het dierbaarste is, mijn familie, de vrienden dichtbij en ver weg. Veel meer dan materiële bezittingen zijn het de mensen van wie ik hou die ik voor geen goud zou willen missen. Alles wat ik nastreef lijkt niets meer waard als ik hen zou verliezen. Dan doe ik een schietgebedje en hoop ik dat ik ze nog heel lang bij me mag houden…

2012 was een geweldig jaar voor mij en ik wenste dat het voor iedereen zo mocht zijn…
Ik loop stil als de mensen die me dierbaar zijn vertellen dat 2012 een klote jaar was.
Ik vind geen woorden als vrienden, familie en collega’s.. de mensen om wie ik geef.. achterblijven met leegte en verdriet, dierbaren moeten afgeven, overvallen worden door ziekte, verlies en pijn of op het randje van een afgrond staan.

Ik loop stil.
Ik weet niet wat te zeggen.
Ik lijk mijn stem verloren.

Dit is voor jullie….

———————————————————————-

Op zo’n moment doen de overwinningen er niet toe.
Dan denk je niet aan de matchen die je gewonnen hebt.
Of de aces die je geslagen hebt.
Op zo’n moment doet geld er niet toe.
Dan denk je niet aan rijk of arm zijn.
Of werken om bestellingen af te ronden of je toekomst veilig te stellen.
Op zo’n moment denk je niet aan feesten en gezellig samenzijn.
Dan denk je niet aan kadootjes krijgen.
Of koken, lekker eten, lachen en dansen.

Op momenten als deze denk je aan wat je verloren hebt.
Je voelt de leegte en het verdriet.
En wenste dat je de tijd kon terug draaien.
Je kan niet geloven dat tijd de pijn zal wegnemen.

Ik kan het jou wel vertellen.
Zeggen dat ik hetzelfde heb meegemaakt.
En dat tijd wonden heelt.
Maar je hebt er niets aan.

Op momenten als deze wil je mensen van wie je houdt heel graag helpen.
Maar de omstandigheden sluiten de weg af.
Op momenten als deze kan ik alleen maar liefhebben.
Zonder te hopen dat er iets veranderen zal.
Op momenten waarop de eenzaamheid en de leegte alles lijkt te verpletteren.
Kan ik maar één ding doen.
Liefde geven en hopen dat jij het kan ontvangen.
Ik zal het nooit opgeven.
Jij mag het nooit opgeven!

Op momenten waarop het verdriet alles lijkt te verpletteren.
Kan je maar één ding doen.
Jezelf blijven openstellen voor de liefde om je heen.

Laat nooit los wat je dierbaar is!
Geniet van deze dagen want ze kunnen er anders uitzien.

Laat je horen in het ‘reactieveld’ onderaan.

Deel dit gerust met kennissen en vrienden op Facebook, Twitter of Linkedin… als jij iemand een hart onder de riem wil steken.

Liefs,
Ine

@IneVHofstraeten volgen